تنها با دستانی باز رو به آسمان
روزگارم
این است :

دلخوشم با غزلی
تکه نانی ، آبی
جمله ی کوتاهی
یا به شعر نابی
و اگر باز بپرسی گویم :
دلخوشم با نفسی
حبه قندی ، چائی
صحبت اهل دلی
فارغ از همهمه ی دنیایی …
دلخوشی ها کم نیست ، دیده ها نا بیناست …